Diecezja kołobrzeska () – diecezja rzymskokatolicka z siedzibą w Kołobrzegu, obejmująca swym zasięgiem Pomorze, podporządkowana metropolii gnieźnieńskiej. Powstała w 1000 roku, a w wyniku nawrotu rodzimej wiary upadła pomiędzy rokiem 1007 a 1015. Jedynym jej ordynariuszem był Reinbern. Do diecezji kołobrzeskiej nawiązuje utworzona w 1972 roku diecezja koszalińsko-kołobrzeska.

Historia mały|: Powstała w 1000 roku w wyniku układów zawartych na tzw. zjeździe gnieźnieńskim między księciem polskim Bolesławem, a cesarzem rzymskim Ottonem III. Na mocy tych postanowień powołano arcybiskupstwo w Gnieźnie oraz biskupstwa w Krakowie, Wrocławiu i Kołobrzegu (obok istniejącego już biskupstwa poznańskiego). Pierwszym biskupem kołobrzeskim został Reinbern, który, jak podaje Thietmar z Merseburga, zniszczył ośrodki rodzimej wiary Słowian i oczyścił morze ze „złych duchów”, wrzucając weń skropione wodą święconą kamienie. Po zapewne początkowych sukcesach chrystianizacyjnych w ciągu kilku lat nastąpił na Pomorzu nawrót rodzimej wiary, który doprowadził do faktycznej likwidacji biskupstwa.

Reinbern opuścił Pomorze, po czym z ramienia Bolesława udał się w poselstwie do Kijowa, gdzie zmarł ok.