Początkowo w Centrum wykorzystywano tylko 28 czołgów Valentine. Nastąpiło powolne i nieznaczne uzupełnienie sprzętu przez stronę brytyjską. Etat przewidywał 43 czołgi różnych typów, 3 czołgi przeciwlotnicze, 9 samochodów pancernych. Komendant CWPanc i Techn. wnioskował o przydział:17 czołgów Valentine, 22 czołgów Sherman, 6 czołgów Crusader, w tym 3 w wersji przeciwlotniczej, 4 czołgi Cromwell oraz 6 samochodów pancernych Humber. Większą ilość sprzętu Centrum otrzymało wczesną wiosną 1944, a czołgi Cromwell w sierpniu 1944. Od lata 1944 Centrum podporządkowano pod Dowództwo Jednostek Wojska w Wielkiej Brytanii. Od 1 stycznia 1945 wprowadzono nowy etat upodobniony do brytyjskiego centrum szkoleniowego broni pancernej. Stan etatowy określono na 121 oficerów, 566 podoficerów i 482 szeregowych, łącznie 1169 żołnierzy personelu stałego. Stanu zmiennego było zdolne przyjąć i szkolić 1885 żołnierzy. Etat przewidywał 334 pojazdy mechaniczne, w tym 78 czołgów różnych, 4 czołgi przeciwlotnicze, 16 samochodów pancernych, 2 samochody opancerzone Scout Car, 2 stacje ładowania akumulatorów na transporterze opancerzonym Carrier i 1 opancerzonym wozem dowodzenia. Dodatkowo 162 samochody różnych typów, 44 motocykle i 29 rowerów (do komunikacji po rozległym kompleksie Centrum).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Centrum Wyszkolenia Pancernego i Technicznego · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.