Jak chcę gwizdać, to gwiżdżę (rum. Eu când vreau să fluier, fluier) – rumuńsko-szwedzki dramat filmowy z 2010 roku w reżyserii Florina Șerbana. Adaptacja powieści pod tym samym tytułem autorstwa Andreei Vălean.
Obraz zaprezentowany został premierowo w konkursie głównym na 60. MFF w Berlinie, gdzie otrzymał drugą nagrodę, czyli Grand Prix Jury, jak również Nagrodę im. Alfreda Bauera za innowacyjność. Film został wyselekcjonowany jako oficjalny kandydat Rumunii do Oscara dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego podczas 83. ceremonii wręczenia Oscarów. Ostatecznie nie zdobył nominacji.
Fabuła Młody Rumun Silviu (George Piștereanu), został skazany za kradzież na cztery lata więzienia. Kilka dni przed uwolnieniem, dowiaduje się powrotu swojej matki, który znalazł pracę we Włoszech i zamierza wyjechać tam z młodszym synem. Dla Silviu, który sam wychowywał brata, jest to cios w serce. Bohater postanawia temu zapobiec. W międzyczasie Silviu zakochuje się w Anie (Ada Condeescu), studentce socjologii. Aby osiągnąć swój cel, Silviu decyduje się porwać Anę.
Obsada George Piștereanu – Silviu Ada Condeescu – Ana Mihai Constantin – Dyrektor Clara Vodă – Matka Laurentiu Banescu – Profesor
Nagrody i nominacje 60. MFF w Berlinie Nagroda Grand Prix Jury – Florin Șerban Nagroda im.