Pierwotny plan zakładał budowę pięciu linii: nr 1: pomiędzy stacjami San Pablo i Los Dominicos nr 2: pomiędzy Conchalí i San Miguel nr 3: pomiędzy Mapocho i Ñuñoa nr 4: pomiędzy Tobalaba (Providencia) i Puente Alto i dalej w kierunku południowym nr 5: pomiędzy Pudahuel i La Florida nr 6: pomiędzy Providencia i Cerrillos
15 września 1975 r., ówczesny prezydent Chile, Augusto Pinochet, otworzył pierwszy odcinek metra między stacjami San Pablo i La Moneda na linii nr 1. W 1978 r. została otwarta linia nr 2 na odcinku pomiędzy Los Heroes i Lo Ovalle. W 1980 r. przedłużono linię nr 1 do Escuela Militar, zaś w 1987 r. linia nr 2 została przedłużona od stacji Los Heroes do nowo wybudowanej Puente Cal y Canto. Począwszy od lat 70. XX wieku w wyniku masowego napływu mieszkańców do miasta zmieniły się jego granice administracyjne i nastąpił nierównomierny wzrost ludności. Dzielnica La Florida stała się najbardziej zaludnioną częścią Santiago, co skutkowało potrzebą budowy tam metra. Linia nr 5 została wówczas przedłużona od stacji Baquedano wzdłuż alei Vicuña Mackenna, nowy odcinek otwarto w 1997 r. W 2000 r. przedłużono linię nr 5 na zachód i do historycznego centrum miasta - stacja Plaza de Armas. W 2004 r. przedłużono linię nr 2 na północ i na południe o kolejne stacje oraz linię nr 5 w kierunku zachodnim. W 2002 r.