Wektor polaryzacji – miara polaryzacji dielektryka, czyli jego reakcji na przyłożone pole elektryczne, równa sumie wszystkich momentów dipolowych cząsteczek dielektryka na element objętości.
Definicja Wektor polaryzacji definiujemy jako sumę momentów dipolowych na element objętości.
gdzie: – objętość dielektryka, – liczba dipoli w objętości – elektryczny moment dipolowy -tego dipola.
Dipole mogą być indukowane przez przyłożone pole elektryczne, mogą też być własnymi momentami cząsteczek dielektryka polarnego. Wektor polaryzacji jest skierowany tak jak momenty dipolowe, czyli od ładunków ujemnych do dodatnich – odwrotnie niż wektor natężenia pole elektrycznego. Wypadkowe pole wewnątrz dielektryka, w którym zachodzi polaryzacja wynosi
gdzie: – wypadkowe pole elektryczne w dielektryku, – zewnętrzne pole elektryczne przyłożone do dielektryka, – przenikalność elektryczna próżni.
Jednostką wektora polaryzacji w układzie SI jest kulomb na metr kwadratowy:
Liniowy i izotropowy dielektryk w stałym polu W elektrostatyce w prostym przypadku jednorodnego dielektryka izotropowego wektor polaryzacji jest proporcjonalny do natężenia pola elektrycznego
gdzie: – skalarna podatność elektryczna dielektryka.
Wtedy
gdzie: – przenikalność względna dielektryka.