thumb|na pierwszym planie, Bombardier pruski z poł. XVIII wieku Bombardier – odpowiednik stopnia starszego szeregowego w artylerii. Obecnie w Wojsku Polskim nieużywany.
Bombardier w polskim wojsku koronnym
Obowiązki bombardiera i oberbombardiera zawarte były w regulaminie z 1767 w artykule „Powinności każdego z Osobna Artyllerysty podług Stopnia y Urzędu tak względem umieiętności jako y Służby Pańskiey”.
Bombardier w polskim wojsku po I wojnie światowej
5 sierpnia 1919 roku Minister Spraw Wojskowych zatwierdził tytulaturę stopni podoficerskich i żołnierskich w artylerii. Stopień bombardiera w artylerii był odpowiednikiem stopnia starszego żołnierza w piechocie.
Ustawa z dnia 6 czerwca 1958 r. o służbie wojskowej szeregowców i podoficerów Sił Zbrojnych zasadniczo nie przewidywała stopnia bombardiera, ale nadawała Ministrowi Obrony Narodowej prawo ustalania – w drodze rozporządzenia – innych nazw stopni wojskowych. Późniejsza Ustawa z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej również nie przewidywała stopnia bombardiera, ale tak jak poprzednia dawała ministrowi prawo ustalania innych nazw stopni. Żołnierze-artylerzyści w Ludowym Wojsku Polskim w praktyce tytułowani byli (w zależności od stopnia) kanonierami, bombardierami, a także ogniomistrzami i starszymi ogniomistrzami.