Narodowa Organizacja Kobiet (NOK) – polska społeczno-polityczna organizacja kobieca o profilu katolickim, związana z Narodową Demokracją, istniejąca w latach 1918/1919-1939.
Idee
thumb|Zjazd NOK w dniach 7-8 czerwca 1925 w Warszawie thumb|Poświęcenie świetlicy „Ogniwo Narodowe” w Poznaniu. Widoczne członkinie NOK i działacze Stronnictwa Narodowego thumb|Zarząd NOK w Wilnie. Siedzą od lewej: Ludwika Życka, Wiktoria Broniewiczowa, Janina Burhardtowa, Maria Iwaszkiewiczowa, Edwarda Domańska (1929) thumb|Koło NOK w Rohatynie Naczelnym hasłem NOK było Bóg i Ojczyzna. Narodowczynie dążyły do uświadomienia politycznego kobiet i pobudzenia ich do aktywności na gruncie zasad chrześcijańskich, narodowych i demokratycznych, wysuwając zawsze na plan pierwszy dobro Rzeczypospolitej jako całości, ponad wszelkie interesy stronnictw, dzielnic i stanów. Wzywały do stosowania segregacji narodowej pod hasłem swój do swego. Broniły wiary i moralności przeciwko wpływom antyreligijnym, wywrotowym, antynarodowym, antyspołecznym i antypaństwowym. Domagały się nadania polskiej oświacie charakteru katolickiego i przeciwstawiały się planowanej przez Komisję Kodyfikacyjną reformie prawa małżeńskiego, która miała wprowadzić do polskiego prawa instytucję cywilnego (świeckiego) ślubu i rozwodu.