oskarżonego uznano za winnego i skazano na długoletnie więzienie. Wielu autorów podkreśla charyzmę i siłę przekonywania Sa’ady.
W 1938 został zwolniony, zezwolono mu na wyjazd do Europy. Podczas II wojny światowej pracował w berlińskim radiu, popierając wojnę III Rzeszy przeciwko Francji i Wielkiej Brytanii. Początkowo Sa’ada utożsamiał Wielką Syrię z pojęciem Bilad asz-SzamD. Pipes, Greater Syria. The History of an Ambition, Oxford University Press, New York-Oxford 1990, s. 15., ostatecznie jego wizja Wielkiej Syrii objęła tereny od gór Taurus na północy do Kanału Sueskiego i Morza Czerwonego na południowym zachodzie oraz do Zatoki Perskiej i gór Zagros na wschodzie; dodatkowo należał do niej Cypr.
Twierdził, że nie było potrzeby angażowania się państw arabskich w wojnę z Izraelem w 1948–1949D. Pipes, Greater Syria. The History of an Ambition, Oxford University Press, New York-Oxford 1990, s. 47.. Utrzymywał równocześnie, że Syryjczycy mogą być awangardą wyzwolenia wszystkich Arabów, a wręcz powinni pokierować ich walką o pełną emancypacjęD. Pipes, Greater Syria. The History of an Ambition, Oxford University Press, New York-Oxford 1990, s. 49.. Twierdził, że wyjątkowość Syryjczyków wynika z odwiecznego związku z wielkimi cywilizacjami, które pierwotnie znajdowały się na zamieszkiwanym przez nie terytorium.