Epipremnum falcifolium Engl. – gatunek wieloletnich, wiecznie zielonych pnączy z rodziny obrazkowatych, pochodzących z Borneo, występujących w pobliżu rzek i na bagnach w wilgotnych lasach równikowych, na łupkach, glinie lub piaszczystych iłach, na wysokości od 5 do 250 m n.p.m.
Morfologia Pokrój Bardzo duże liany o długości do 15 metrów. Rośliny młodociane tworzą rozległe kolonie naziemne.
Łodyga U dorosłych roślin łodyga osiąga 5–30 mm średnicy. Międzywęźla osiągają długość od 0,5 do 13 cm i przedzielone są wyraźnymi, jaśniejszymi bliznami liściowymi.
Korzenie Korzenie czepne rzadkie, korkowaciejące.
Liście Katafile i profile szybko obsychające i odpadające. Liście właściwe rozmieszczone są równomiernie. Ogonki liściowe o długości od 25 do 80 cm, tworzące pochwę liściową. Blaszki liściowe o wymiarach 5–58×3–20 cm, całobrzegie, eliptyczne, twarde, niemal spiczaste, niesymetryczne, o zaokrąglonej nasadzie.