Notuje się trzęsienia ziemi.
Rzeźba W Ekwadorze wyróżnia się trzy regiony fizycznogeograficzne: nadbrzeżny (Costa) — obejmujący nizinę oraz pasma niskich gór ciągnące się wzdłuż Oceanu Spokojnego, środkowy — górski (Sierra), obejmujący Andy Ekwadorskie (Kordylierę Zachodnią i Kordylierę Środkową, rozdzielone Wielką Centralną Doliną, oraz Kordylierę Wschodnią) i wschodni (Oriente) — wyżynny, przedgórski region przechodzący na wschodnich krańcach Ekwadoru w Nizinę Amazonki.
Region Costa jest obszarem nizin nadmorskich, w tym Nizina Guayas w dorzeczu Guayas. W tym regionie występują pasma niewysokich wzgórz, stanowiące część Andów. Największa jest Cordillera de Colonche, osiągająca w środkowej części wybrzeża 634 m n.p.m.
Sierra obejmuje centralną część kraju. Andy Ekwadorskie ciągną się z północy na południe i są części wielkiego systemu górskiego Andów. Kordyliera Zachodnia i Centralna to wysokie pasma górskie, przekraczające 5000 m n.p.m. Znajdują się tam jedne z najwyższych szczytów Ameryki Południowej, najwyższa góra – Chimborazo (6267 m n.p.m.) jest wygasłym wulkanem. Inne wysokie szczyty: Cotopaxi – 5897 m n.p.m. Cayambe – 5796 m n.p.m. i Sangay – 5230 m n.p.m. Obie Kordyliery są rozdzielone szeroką na około 30 km podłużną Wielka Centralną Doliną, która leży na wysokościach 2000 do 3000 m n.p.m.