kauczuku, cynku, wolframu, chininy, opium i przypraw, opóźniony z powodu oczekiwania na inny włoski okręt (późniejszy UIT-23), został uniemożliwiony przez zawieszenie broni podpisane przez Włochy 9 września 1943 roku.
Załogi obu włoskich okrętów (dodatkowo , późniejszy UIT-25) zostały internowane przez Japończyków, a same jednostki przekazane Niemcom. „Aquila III”, już jako UIT-24, z mieszaną niemiecko-włoską załogą stał się częścią Kriegsmarine. 8 lutego 1944 roku okręt opuścił bazę w Penang i wyruszył w rejs do Europy. Brak możliwości uzupełnienia paliwa ze statku zaopatrzeniowego, zmusił załogę do przerwania misji. Przez kolejny rok (od kwietnia 1944) UIT-24 transportował zaopatrzenie pomiędzy portami Azji Południowo-Wschodniej a Japonią. Klęska III Rzeszy w maju 1945 roku zastała okręt w Kobe. Przejęty przez marynarkę japońską, został wcielony pod oznaczeniem I-503. Znajdujący się w Kobe okręt po kapitulacji Japonii został przejęty przez Amerykanów i zatopiony 16 kwietnia 1946 roku.
Bibliografia
Kategoria:Japońskie okręty podwodne z okresu II wojny światowej Kategoria:Niemieckie okręty podwodne z okresu II wojny światowej Kategoria:Włoskie okręty podwodne z okresu II wojny światowej Kategoria:Zatopione okręty podwodne