Kursowały od 1925, kiedy otwarto most Lidingöbron łączący wyspę ze Sztokholmem.
Sieć tramwajowa była promienista. Prawie wszystkie linie zaczynały trasy w centrum Sztokholmu. Po Sztokholmie kursowały również tramwaje spalinowe. Jeździły one na niezelektryfikowanym odcinku do Gärdet, do pętli Karlaplan.
1 października 1933 otwarto tunel Katarina () nazywany również południowym (szwe. Södertunneln), który obecnie wykorzystywany jest przez zieloną linę metra. Do momentu jej uruchomienia (1 października 1950) jeździły w nim dwie linie tramwajowe 8 i 19.
Komunalna spółka AB Stockholms Spårvägar (SS) powstała w 1915 w celu koordynacji ruchu tramwajowego. W 1917 spółka przejęła SNS, a w 1918 SSB.
Linie obecne Po Sztokholmie kursuje pięć regularnych linii tramwajowych (7, 12, 21, 30, 31). Numery to z wyjątkiem linii 30 i 31 pozostałość po dawnej sieci tramwajów. Linia 7N (gdzie N jest od nazwy pętli Norrmalmstorg) to linia muzealna obsługiwana taborem zabytkowym, kursująca przez siedem dni w tygodniu w okresie od lipca do sierpnia, a także w soboty, niedziele i święta w okresie od sierpnia do grudnia.