Ostatecznie 7 stycznia 1843 uchwałą Wydziału Stanów Galicyjskich powołano do życia Galicyjską Kasę Oszczędności, co zostało zatwierdzone dekretem cesarza Franciszka II w lipcu 1844 [dostęp 14.XI.2010].. Niska dolna granica wkładów czyniła ją dostępną także dla mniej zamożnych osób. Wpłaty przyjmowano w gotówce lub papierach wartościowychAndrzej Szwarc, Galicyjska Kasa Oszczędności, [w:] Encyklopedia historii gospodarczej Polski do 1945 roku, t. 1, red. Marcina Kamlera, Warszawa 1981, s. 183.. Od 1867 GKO znalazła się pod częściową kontrolą Wydziału Krajowego, a w 1899 galicyjski Sejm Krajowy udzielił jej gwarancji do wysokości wkładów, czyli do 150 mln koron. Kasa zajmowała się m.in. pożyczkami hipotecznymi pod zastaw ruchomości i papierów wartościowych. GKO finansowała także szczególnie na przełomie XIX i XX wieku przedsięwzięcia przemysłowe oraz w sektorze wydobycia ropy naftowej. GKO dysponując znacznymi kapitałami wspierała liczne przedsięwzięcia kulturalne we Lwowie: sfinansowała budowę gmachu Muzeum Przemysłowego, a w 1891 na pamiątkę 40-lecia panowania Franciszka Józefa I, które przypadło 3 lata wcześniej, sfinansowała budowę lwowskiej Szkoły PrzemysłowejJózef Wiczkowski: Lwów jego rozwój i stan kulturalny oraz przewodnik po mieście, Lwów 1907, s. 559–560..