Koszt budowy baterii tego typu wynosił 312 000 mk, a z przepisowym zapasem amunicji (po 2000 nabojów na działo) 740 000 marek. Obsada składała się z oficera, 8 podoficerów, 37 kanonierów i 4 obserwatorów. Obsługę pojedynczej wieży stanowił podoficer i 6 kanonierów. Konstrukcje betonowe bloku bojowego baterii toruńskiej kosztowały 60 707 mk (wobec preliminowanych 60 900), a stanowiska obserwacyjne 20 665 mk. Jedna wieża kosztowała 41 000 mk (bez lufy), lufa 17 500 mk a wieża obserwacyjna 7500 mk.
W 1906 r. przygotowano w środkowej komorze amunicyjnej wnękę dla przechowywania zapasowej lufy armatniej kosztem 1332 mk.
Na zapolu bloku bojowego, w odległości ok. 70 m, ulokowano główny magazyn amunicji dla baterii. Potężny 6-komorowy schron amunicyjny, o identycznej konstrukcji silniejszych ścian i sklepień, mieścił 6026 szt. amunicji oraz niewielki warsztat amunicyjny i pomieszczenie dla personelu. Koszt jego budowy wyniósł 90 711 mk. Amunicję dowożono kolejką wąskotorową torowiskiem ułożonym w zagłębieniu, wypłycającym się przy bloku bojowym.
W styczniu 1920 bateria została przejęta (wraz z twierdzą) przez Wojsko Polskie w stanie zdewastowanym. Okres złomowania wież nie jest znany.