Order Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny – miał być pierwszym polskim nowożytnym odznaczeniem, ustanowionym na wzór dynastycznych zakonów rycerskich. Ustanowiony przez Władysława IV i zatwierdzony przez papieża Urbana VIII w 1634, został zlikwidowany w 1638, nie doczekawszy się żadnego odznaczonego.

Historia Jego ideę podsunął królowi Władysławowi IV Wazie w 1632 podskarbi nadworny koronny Jerzy Ossoliński. Zgromadzenie kawalerów orderu miało skupić wokół króla katolików popierających jego antyturecką politykę. Liczba ich miała wynosić siedemdziesięciu dwóch mianowanych przez króla „braci” krajowych i dwudziestu czterech zagranicznych. Projekt statutu zobowiązywał ich do posłuszeństwa wobec wielkiego mistrza orderu, którym miał być każdorazowy król polski, obejmujący ten urząd przy koronacjiLudwik Kubala: Jerzy Ossoliński. Warszawa 1924, s. 105.