Tadeusz Majle, ps. „Tadek” (ur. 23 sierpnia 1929 w Warszawie, zm. 11 sierpnia 1999) – polski lekarz, powstaniec warszawskiPowstańcze Biogramy – Tadeusz Majle., żołnierz 1 Dywizji Pancernej gen. Stanisława Maczka, profesor doktor habilitowany medycyny, zastępca dyrektora Państwowego Zakładu Higieny, kierownik Zakładu Ochrony Radiologicznej i Radiobiologii, sekretarz POPSpętana akademia, Polska Akademia Nauk w dokumentach władz PRL, materiały Służby Bezpieczeństwa (1967-1987), wybór, wstęp i opracowanie: Patryk Pleskot, Tadeusz Paweł Rutkowski, t. I, Warszawa 2009, s. 329..
Życiorys W czasie II wojny światowej związał się z Zawiszą, był zastępowym w 16. Warszawskiej Drużynie Harcerzy. Wraz ze swoim zastępem uczestniczył w akcjach małego sabotażu. 25 lipca 1944 został zmobilizowany i otrzymał przydział jako łącznik. Wybuch powstania zaskoczył go w Śródmieściu, w trakcie roznoszenia rozkazów. Początkowo uczestniczył w walkach wraz z żołnierzami zgrupowania AK „Chrobry II”. Po kilku dniach dotarł do punktu koncentracji swojej drużyny. Wraz z drużyną obsługiwał Harcerską Pocztę Polową. W połowie września został ranny, uczestniczył jednak dalej w walkach. Po upadku powstania był więźniem stalagów w Lamsdorf i w Mühlberg/Elbe. Został uwolniony w czasie ewakuacji obozu. Następnie wstąpił do 1 Dywizji Pancernej gen. Stanisława Maczka.