W nocy z 25 na 26 kwietnia 1986 roku, kiedy to doszło do katastrofy w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej, dowodził pierwszą grupą strażaków, którzy przybyli do walki z pożarem w IV reaktorze elektrowni. Porucznik Prawyk na miejscu podjął decyzję o skierowaniu działań strażaków na ograniczenie rozprzestrzeniania się pożaru i zapobieżenie przeniesieniu się ognia na pozostałe reaktory. W wyniku długotrwałego przebywania w strefie zagrożenia otrzymał bardzo wysoką dawkę promieniowania, która wywołała u niego ostrą chorobę popromienną. Zmarł 11 maja 1986 roku w 6 Szpitalu Klinicznym w Moskwie, dokąd został przetransportowany po katastrofie. Pochowany został na moskiewskim Cmentarzu Mitińskim.
Rodzina Pozostawił żonę Nadieżdę (ur. 1965) i córkę Natalię (ur. 1986).
Odznaczenia Dekretem Prezydium Rady Najwyższej ZSRR z dnia 25 września 1986 roku, porucznik Wołodymyr Prawyk „za męstwo, odwagę i poświęcenie przy likwidacji następstw katastrofy w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej” został pośmiertnie odznaczony tytułem Bohatera Związku Radzieckiego oraz Orderem Lenina.