Eugeniusz Kubicki, w latach 1925–1947 Eryk Kubicki (ur. 18 sierpnia 1925 w Hajdukach Wielkich) – polski piłkarz występujący na pozycji napastnika, reprezentant Polski w 1948 roku.
Kariera Piłkarska Przez znaczną część kariery piłkarskiej Kubicki był związany z Ruchem Chorzów, w którym treningi rozpoczął w 1939 roku. Dwa dni po wybuchu II wojny światowej niemieckie władze okupacyjne zlikwidowały Ruch, natomiast w listopadzie powołały w jego miejsce Bismarckhütter SV, w którym grała część przedwojennych piłkarzy klubu. Wśród nich był Kubicki, który reprezentował BSV w latach 1939–1942. Podczas wojny został wcielony do Wehrmachtu, jednak przedostał się na stronę aliantów. We Włoszech grał w zespole 2. Korpusu Polski. W październiku 1946 trafił do Anglii. Zasilił wówczas drużynę York City, dla której rozegrał pięć spotkań. W 1947 roku wrócił do kraju i rozpoczął grę w macierzystym klubie. W „Niebieskich” występował przez dziesięć sezonów. Kubicki wywalczył w tym czasie z zespołem awans do I ligi (1947), trzykrotnie mistrzostwo (1951, 1952, 1953) i dwukrotnie wicemistrzostwo Polski (1950, 1956), trzykrotnie trzecie miejsce w mistrzostwach Polski (1948, 1954, 1955) oraz jeden raz Puchar Polski (1950/51).