Klaus Piotr Jerominek (ur. 20 maja 1931 w Bytomiu, zm. 20 listopada 2018 w Erlangen) – polski piłkarz występujący na pozycji napastnika, reprezentant Polski w 1952 roku, trener piłkarski.
Kariera Klubowa Jerominek był wychowankiem GKS–u Rozbark, z którego w 1949 roku trafił Górnik Wałbrzych. Następnie przeniósł się do Szombierek Bytom. W barwach nowego zespołu zadebiutował 9 października 1949 roku w przegranym 3:2 meczu z Wartą Poznań. Pierwszą bramkę dla Szombierek strzelił 18 maja 1950 roku w wygranym 3:1 spotkaniu z tym samym rywalem. W sezonie 1950 Jerominek zaliczył z zespołem spadek z I ligi, po czym przeniósł się na dwa lata do Polonii Bytom. W barwach Polonii zadebiutował 13 maja 1951 roku w przegranym 0:1 meczu 1/8 finału Pucharu Polski z AKS–em Chorzów, zaś pierwszego gola strzelił 5 października 1952 roku w wygranym 4:1 spotkaniu z ŁKS–em Łódź. W sezonie 1952 Jerominek zdobył z Polonią tytuł wicemistrza Polski. W sezonie 1953 trafił do Legii Warszawa, w barwach której zadebiutował 15 marca 1953 roku w zremisowanym 1:1 meczu z Lechem Poznań. Zmienił wówczas w pięćdziesiątej szóstej minucie spotkania Henryka Szymborskiego. W 1954 roku Jerominek występował w Zawiszy Bydgoszcz, z której przeniósł się w tym samym roku do Polonii Bytom i wywalczył z nią w sezonie 1954 mistrzostwo Polski.