6 Orłowsko-Chingańska Dywizja Strzelecka odznaczona dwoma orderami Czerwonego Sztandaru i Orderem Suworowa () – związek taktyczny piechoty Armii Czerwonej, brał udział w wojnie domowej w Rosji w wojnie polsko-radzieckiej i II wojnie światowej.
W rejon granicy z Polską przybyła w 1939 roku z Orłowskiego Okręgu Wojskowego i od 17 września uczestniczyła w agresji na Polskę razem z wojskami III Rzeszy i Słowacji. W czerwcu 1941 roku wchodziła w skład 28 Korpusu Strzeleckiego, 4 Armii, Frontu Zachodniego. Po ataku III Rzeszy na Związek Radziecki broniła się w twierdzy Brześć. W lipcu 1941 roku pod dowództwem gen. A. Fiłatowa walczyła w obronie Smoleńska.
Dowództwo dywizji Dowódcy: kombrig Nikołaj Zołotuchin (był w 1939) płk Michaił Popsuj-Szapko Szefowie sztabu: płk Nikifor Paszyn.