thumb| Nieskończona wieża wykładnicza dla podstawy
Tetracja (znana też jako iterowane potęgowanie, superpotęgowanie, wieża wykładnicza lub hiper-4) – działanie dwuargumentowe będące wielokrotnym potęgowaniem elementu przez siebie.
Słowo tetracja wymyślił angielski matematyk Reuben Louis Goodstein łącząc tetra- (cztery) i iteracja. W praktyce tetracja jest używana do zapisu bardzo dużych liczb. Poniżej przedstawione są pierwsze cztery hiperoperatory: dodawanie
powiększone o razy. mnożenie
dodane do siebie razy. potęgowanie
pomnożone przez siebie razy. tetracja
potęgowane przez siebie razy.
gdzie każda operacja jest zdefiniowana przez iterowanie poprzedniej.
W odróżnieniu od pierwszych trzech działań dla tetracji nie ma uogólnienia wartości na liczby wymierne (a tym bardziej na rzeczywiste).
Definicja Dla dowolnej dodatniej liczby rzeczywistej i nieujemnej liczby całkowitej definiujemy jako:
Iterowane potęgowanie Jak widać z definicji, kiedy wyliczamy tetrację wyrażoną jako „wieża potęgowania”, potęgowanie rozpoczyna się w najgłębszym poziomie (w zapisie na najwyższym poziomie).