Joachim Feliks Maciejczyk OFM (ur. 21 sierpnia 1842 w Kańczudze koło Kęt, zm. 28 czerwca 1923 w Krakowie) – polski kapłan, franciszkanin, komisarz generalny Prowincji Niepokalanego Poczęcia NMP w Prusach i w Wielkim Księstwie Poznańskim w latach 1913–1914 (ranga prowincjała), czterokrotny prowincjał reformatów krakowskich.
Życiorys O. Joachim Maciejczyk urodził się 21 sierpnia 1842 w Kańczudze koło Oświęcimia w rodzinie Jana i Marii Jędrzejko. Uczył się najpierw w Kętach, a następnie w Kolegium Serafickim w Jarosławiu na Podkarpaciu. 15 sierpnia 1860 wstąpił do Zakonu Braci Mniejszych − franciszkanów − w reformackiej Prowincji Matki Boskiej Bolesnej przekraczając progi domu nowicjackiego w Rawie Ruskiej na Roztoczu. Pierwsze śluby zakonne złożył 25 sierpnia 1861. Po uzupełnieniu wykształcenia na stopniu gimnazjalnym w Przemyślu, w roku akademickim 1863/1864 rozpoczął studia filozoficzno-teologiczne. Po przeniesieniu się do Lwowa do instytutu teologicznego dla zakonników złożył w 1865 profesję uroczystą, zaś 19 marca 1866 przyjął święcenia kapłańskie. Studia dokończył w Krakowie na wydziale teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego.