W tym samym roku zorganizowano zgromadzenie specjalne na Stadionie Regionalnym w Kigali. Pod koniec września 1993 roku odbył się Kurs Służby Królestwa dla 63 starszych usługujących w rwandyjskich zborach. W tym czasie liczba głosicieli wyniosła 1881 osób. Na początku kwietnia 1994 roku poczyniono starania o zakup działki budowlanej, która miała być przeznaczona pod budowę Biura Oddziału, jednak do rozmów w tej sprawie zaplanowanych na 7 kwietnia już nie doszło.
Okres ludobójstwa w Rwandzie W 1994 roku Świadkowie Jehowy z obu plemion – Tutsi i Hutu – nie brali udziału w ludobójstwie, które od 6 kwietnia do lipca 1994 roku pochłonęło około miliona ofiar. Z narażeniem życia chronili siebie nawzajem. Pomimo tego mordercy z innych religii i wyznań zabili ponad 400 głosicieli, w tym członków plemienia Hutu za to, że chronili swoich współwyznawców z plemienia Tutsi. Żaden z nich nie zginął z ręki współwyznawców – Świadków Jehowy. Postępowanie Świadków Jehowy w czasie ludobójstwa przyczyniło się do tego, że niektóre osoby postronne rozpoczęły z nimi studiowanie Biblii