Jan Górski z Falęcina herbu Bożawola (ur. 8 maja 1827 w Woli Pękoszewskiej, zm. 4 sierpnia 1898 tamże) – polski agronom, szlachcic.
Życiorys Dzieciństwo Jan Górski urodził się w majątku rodzinnym, w Woli Pękoszewskiej. Jego rodzicami chrzestnymi byli : wielki książę Konstanty Pawłowicz Romanow i Joanna Łowicka. Początkowo uczęszczał do gimnazjum filologicznego w Warszawie. Po zdaniu matury rozpoczął studia na Uniwersytecie Berlińskim, których jednak nie ukończył.
Małżeństwo i praca W 1858 Jan Górski poślubił Marię hr. Łubieńską. Niedługo potem przejął rodzinne gospodarstwo w Woli Pękoszewskiej. Jedną z pierwszych jego decyzji, jako właściciela wsi, było zniesienie pańszczyzny i ofiarowanie chłopom części gruntów na własność. W połowie XIX wieku Jan i jego brat Konstanty przyczynili się do otwarcia szpitala w Rawie Mazowieckiej. Jan Górski jako jeden z pierwszych w Polsce zaprowadził zarodową owczarnię. Założył także uprawę chmielu i prowadził gorzelnię.