Stajnie Kubickiego powstały na planie prostokątnej podkowy otwartej na dziedziniec folwarku. Środkowa część budynku jest dwukondygnacyjna i była przeznaczona na mieszkania dla służby. W parterowych skrzydłach przylegających do korpusu mieściły się stajnie przeznaczone dla 48 koni, w bocznych wozownie, które mogły pomieścić w sumie 8 pojazdów konnych. Ze względu na dużą liczbę zwierząt trzymanych w stajniach, w pomieszczeniach wykonano otwory zwane luftami i kominy wentylacyjne. Dla usuwania nieczystości płynnych zbudowano rynsztoki. Strych przeznaczono do przechowywania siana.
Po odzyskaniu niepodległości Łazienki Królewskie, w tym znajdujące się tam Stajnie Kubickiego, stały się własnością państwową. II wojnę światową obiekt przetrwał bez większych zniszczeń.
W latach 70. w budynku mieściły się pracownia fotograficzna Ministerstwa Handlu Zagranicznego i pracownia konserwatorska Muzeum Narodowego w Warszawie. Od 1995 mieści się tu część ekspozycji Muzeum Łowiectwa i Jeździectwa (pozostała część – od 1983 w pobliskich Koszarach Kantonistów).