Nowa osada miała dobre warunki do rozwoju; otaczały ją dwie główne arterie komunikacyjne, Burnside (dzisiaj Glynburn) i Greenhill Roads, oraz leżała nad Second CreekWarburton, ss. 1, 3.. W osadę wkrótce zainwestowało wielu właścicieli ziemskich; niektórzy z nich byli zamożnymi mieszkańcami Adelaide, którzy budowali posiadłości w Adelaide Hills, natomiast innych bardziej interesowała uprawa ziemiWarburton, ss. 4–30.. Reklamy Hailesa z 1850 roku opisywały osadę jako „Burnside the Beautiful” (Piękne Burnside) i wymieniały takie zalety jak „ciągły dostęp do bieżącej wody, rozległe i różnorodne widoki, żyzna gleba i dobry kamień budowlany [...]” z „[...] bezpośrednią, nowo otwartą i idealną drogą do AdelaideWarburton, ss. 3–4.”.
Rady okręgowe Początkowo wszystkie osady, które potem utworzyły Radę Okręgu Burnside, wchodziły w skład ówczesnej Rady Okręgu East Torrens, którego powierzchnia wynosiła 159 km². East Torrens graniczyło na północy z rzeką Torrens, z Adelaide Hills na wschodzie, z Mount Barker Road na południu i z Adelaide Parklands na zachodzie. East Torrens wpisano do dziennika urzędowego w 1853 roku na mocy ustawy District Councils Act 1852 (Ustawa o radach okręgowych);