Wreszcie u części gatunków rozwinęła się żyworodność, a rolę macicy pełnić mogą celoma lub rozszerzone nefrydia.

Taksonomia Takson ten wprowadzili w 1832 roku Jean Victoire Audouin i Henri Milne-Edwards pod nazwą „Annélides errantes”. Większość autorów wyróżnia go w randze podgromady w obrębie wieloszczetów, aczkolwiek dawniej miewał też rangę rzędu. Tradycyjnie błędki przeciwstawiane są podgromadzie osiadków czyli wieloszczetów osiadłych, jednak wyniki współczesne analiz filogenetycznych przeczą monofiletyzmowi tychże.

W 1997 roku Greg W. Rouse i Kristian Fauchald na podstawie analiz kladystycznych wprowadzili inny podział wieloszczetów, wyróżniając w ich obrębie klady Scolecida i Palpata, ten drugi dzieląc na klady Canalipalpata i Aciculata. Scolecida i Palpata nadano następnie rangi podgromad, a Canalipalpata i Aciculata rangi nadrzędów. Zakres Aciculata pokrywa się jednak mniej więcej z Errantia, stąd nazwę wprowadzoną przez Rouse’a i Fauchalda traktuje się jako synonim Errantia.

Najczęściej w obrębie błędków wyróżnia się 3 rzędy: Amphinomida Eunicida Phyllodocida