Stanisław Barącz h. Odrowąż (ur. 10 listopada 1864 we Lwowie, zm. 18 lutego 1936 tamże) – poeta i tłumacz.

Życiorys Pochodził ze starej patrycjuszowskiej i zasłużonej dla Lwowa rodziny polskich Ormian. Syn Jakuba, urzędnika skarbowego, i Teresy z Truchlińskich. Jego braćmi byli Tadeusz (1849–1905, rzeźbiarz), Roman (1856–1930, profesor chirurgii Uniwersytetu Lwowskiego), Erazm (1859–1928, inżynier górnik, kolekcjoner) oraz Władysław (1865–1919, aktor i dyrektor Teatru Wielkiego we Lwowie). W wieku 6 lat wskutek ciężkiej choroby stracił wzrok. Uczył się w domu, a następnie był wolnym słuchaczem Wydziału Filozoficznego Uniwersytetu Lwowskiego. Związany z Kółkiem Literackim i Czytelnią Akademicką. Był jedną z bardziej znanych postaci młodego literackiego Lwowa. W każdą niedzielę w jego domu odbywały się spotkania, które stały się trwałym elementem kultury miasta. Należał do Związku Zawodowego Literatów Polskich.

12 lutego 1911 ożenił się z Janiną Paszyńską (1882–1949), z którą miał trzech synów: Andrzeja (1911–2004) oraz bliźniaków Piotra (1922–1991) i Franciszka (1922–1991)Magdalena Bernacka, Poeta i jego biografka i kontekst rodzinny biografii „Lehahayer” Tom 4 (2017) s.