Przeprowadzone brytyjskie śledztwo zakończyło się uniewinnieniem zaangażowanych pilotów. Kolejnego zestrzelenia dokonał 25 kwietnia 1942 roku nad Dunkierką, a 26 lipca 1942 jeszcze jednego nad St. Omer. W czasie wyprawy na Dieppe zestrzelił He 111. 23 kwietnia 1943 roku przeszedł do Dywizjonu 302. Kolejnego zestrzelenia dokonał 2 maja 1943 roku nad Hagą, ponownie zestrzelił wrogi samolot 4 września nad Hazebrouck. 28 grudnia 1943 roku przeniesiono go do Dywizjonu 303 i awansowano na porucznika oraz dowódcę eskadry "B".
21 maja 1944 roku został nad Abbeville trafiony został przez baterię przeciwlotniczą i lekko ranny wylądował. Po czterogodzinnej próbie ukrywania się został schwytany przez żołnierzy niemieckich i osadzony w rejonie Frankfurtu nad Menem, a potem Żagania. W styczniu 1945 roku został wywieziony na zachód Niemiec, 22 kwietnia uwolniony przez Armię Czerwoną i przekazany został Amerykanom.
Służbę zakończył w stopniu kapitana. Po wojnie pozostał w Wielkiej Brytanii, służył w RAF jako instruktor, a następnie kontroler lotów.
Zmarł 3 grudnia 1972 roku w Norwich i został pochowany na cmentarzu w Dereham.
Zestrzelenia Na liście Bajana sklasyfikowany został na 14.