Jerzy Edward Schnayder (ur. 6 sierpnia 1891 w Krzeszowicach koło Krakowa, zm. 27 lipca 1974 w Krakowie) – filolog klasyczny.
Życiorys Był synem sędziego Edwarda Schnaydera i Felicji z Krzyszkowskich. W 1910 ukończył Gimnazjum św. Jacka w Krakowie. W latach 1910–1914 studiował filologię klasyczną na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1918 uzyskał na UJ doktorat z filozofii na podstawie pisanej pod kierunkiem profesora Leona Sternbacha pracy De rerum natura apud trágicos Graecos descripta. Pod koniec 1921 został mianowany stałym nauczycielem w Państwowym Gimnazjum Żeńskim im. Królowej Wandy w Krakowie, a od r. 1926 do 1939 uczył w krakowskim Gimnazjum im. B. Nowodworskiego. Równocześnie od 1924 pracował jako lektor języka greckiego na UJ. W 1927 został współpracownikiem Komisji Filologicznej Polskiej Akademii Umiejętności, a w r. 1934 członkiem ministerialnej komisji oceny podręczników filologii klasycznej. W 1939 na kilka tygodni przed wybuchem wojny, habilitował się na podstawie pracy De Heraclidis descriptione urbium Graecarum W latach II wojny mieszkał w Krakowie. Od grudnia 1939 brał udział w tajnym nauczaniu łaciny i greki na kompletach i lekcjach prywatnych.