Wiadomości te docierały do członków załóg, tworząc atmosferę zagrożeniaLisle A. Rose: Power at Sea. Volume 1. Ss. 118-119..
Incydent thumb|„Aurora” w malowaniu z 1904 roku Po wpłynięciu na Morze Północne, rosyjska eskadra znalazła się w nocy 21 października w rejonie Dogger Bank, rozległej ławicy, od wieków służącej jako łowisko dla rybaków ze wszystkich okolicznych wybrzeży. Także i tym razem morze nie było puste. Zagubiony we mgle statek warsztatowy „Kamczatka” nadał sygnał o napotkaniu wrogich okrętówDennis Warner, Peggy Warner: The Tide at Sunrise. S. 411.. Obserwatorzy na okrętach zauważyli w ciemnościach niewielkie jednostki, rozpoznane jako japońskie torpedowce, szykujące się do ataku. W rzeczywistości były to brytyjskie kutry rybackie z nieodległego HullRotem Kowner: Historical Dictionary of the Russo-Japanese War. S. 109.. Po zignorowanym według Rosjan wezwaniu do identyfikacji i zmiany kursu, okręty otworzyły ogień artyleryjski do domniemanego przeciwnika. Niektórzy uczestnicy twierdzili, że wyraźnie widzieli czterokominowy torpedowiec. W efekcie ostrzału zatopiony został kuter „Crane”, na którym zginęło dwóch brytyjskich rybaków, i uszkodzono dalsze pięć kutrów. Ranny szyper jednego z nich zmarł po kilku miesiącach.