Mojsze Lejb Halpern (ur. 2 stycznia 1886 w Złoczowie, zm. 31 sierpnia 1932 w Nowym Jorku) – żydowski poeta tworzący w języku jidysz, malarz i grafik.

Był związany z nowojorską grupą literacką Di Junge. Jednym ze stałych motywów jego twórczości było wyobcowanie jednostki w wielkomiejskim środowisku Nowego Jorku, często specyficzne dla losu żydowskiego emigranta. Refleksji egzystencjonalnej towarzyszą nierzadko zjadliwy sarkazm oraz surrealistyczne wizje. Wydał zbiory poezji In Niu Jork (1919) oraz Di goldene pawe (1924). Pozostałe jego utwory ukazały się w dwóch tomach Mojsze Lejb Halpern (1934). Polskie przekłady jego utworów ukazały się w antologiach poezji żydowskiej z 1980 i 1983 roku.

Życiorys Jego dziadek był przewodniczącym gminy żydowskiej w Busku. Syn Ajzyka Halperna i Pesl, miał czwórkę rodzeństwa.

Uczęszczał do chederu, następnie także do szkoły podstawowej fundacji barona Hirscha. Uczył się malarstwa, w 1898 roku został wysłany w tym celu do Wiednia. Spędził tam osiem lub dziewięć lat, zainteresował się sportem, był m.in. pływakiem oraz piłkarzem. Zajmował się także studiowaniem literatury niemieckiej, m.in.