Rozwój działalności 1 marca 1947 roku na Bahamy dotarła pierwsza grupa czterech misjonarzy Szkoły Gilead. 20 głosicieli działających na Bahamach zdobyło 2400 podpisów pod petycją do władz wysp o pozostawienie na nich misjonarzy, którym groziła deportacja ze względu na prowadzoną działalność kaznodziejską. Petycja ta odniosła zamierzony skutek. Misjonarze pozostali. Od tego samego roku do rozwoju dzieła głoszenia przyczyniła się działalność pięciu pionierów, którzy docierali do większości wysp na łodziach. Rok później w kraju działało 50 głosicieli. W roku 1948 szkunerem Sibia do Nassau przybyli kolejni głosiciele, krzewiąc swoje wyznanie przez kilkanaście dni. Potem działali na wyspach Eleuthera, Andros, Wielkie Abaco, Bimini, Cat Island, Long Island, Harbour Island, Exumas, Inaguas i Rum Cay.
W grudniu 1950 roku Bahamy odwiedzili Nathan H. Knorr i Milton G. Henschel i otwarto Biuro Oddziału, a w stolicy zorganizowano kongres pod hasłem „Rozrost Teokracji”. W roku 1953 przekroczono liczbę 100 głosicieli. Rok później korzystając z łodzi The Kirkwood II oraz The Faith głoszono na innych wyspach. W tym samym roku w stolicy powstała pierwsza Sala Królestwa. W roku 1956 założono zbór na wyspie Wielka Bahama.