Dokonał tam mordu na Rzymianach z dziećmi i żonami, potem pozyskał Pizydów, Izaurów i Cylicyjczyków. Dejotar po zatrzymaniu jego podbojów, zaczął go ścigać i zabijać wielu z jego ludzi.
Wódz rzymski Pompejusz Wielki po pokonaniu króla Pontu, Mitrydatesa VI Eupatora i opanowaniu państwa Seleucydów, utworzył na jego obszarze wiele prowincji i państw zależnych od Rzymu. W 63 r. utworzył zjednoczone królestwo Galacji z Dejotarem jako królem na czele. Jednak nazwy „tetrarcha” i „tetrarchia” nadal utrzymywały się przez długi czas. Dejotar za pomoc udzieloną w wojnie z Mitrydatesem otrzymał dodatkowo ziemie we wschodnim Poncie. Podobno dostał w tym czasie także Małą Armenię po zajęciu Armenii, opuszczonej przez Farnakesa II. W 59 r. Gajusz Juliusz Cezar, jako konsul, doprowadził do zatwierdzenia przez Senat rzymski wszystkich zarządzeń Pompejusza dokonanych w Azji Mniejszej. W 58 r. zabrał swemu zięciowi Brogitarusowi świątynne państwo bogini Kybele w Pesynuncie. W 52/51 r. po jego śmierci bezprawnie zajął także jego tetrarchię Trokmów.