15 sierpnia 1929 roku awansował na porucznika ze starszeństwem z 15 sierpnia 1929 roku i 2. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperówDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 14 z 15 sierpnia 1929 roku, s. 285.. Do 1929 roku był dowódcą plutonu w Szkole Podoficerskiej 9 pułku saperów w Brześciu. W latach 1929–1935 dowódca plutonu szkolnego w 6 batalionie saperów w Brześciu. W 1934 brał udział w akcji ratowniczej na południu Polski, podczas wielkiej powodzi. W czasie służby w 6 bsap budował mosty do użytku społeczeństwa. W latach 1935–1936 był słuchaczem Wyższej Szkoły Wojennej. Po ukończeniu uczelni był adiutantem Inspektora Saperów Sztabu Głównego, generała brygady Mieczysława Dąbkowskiego. W 1938 roku został skierowany do Wyższej Szkoły Inżynierii. W obliczu agresji hitlerowskiej, w maju 1939, skierowany na stanowisko zastępcy dowódcy saperów Armii Poznań. Brał udział w operacjach Armii Poznań. W bitwie nad Bzurą budował mosty polowe most pod Witkowicami). Brał udział w obronie Warszawy. Po kapitulacji stolicy wzięty przez Niemców do niewoli. Przebywał w oflagach, m.in. Oflagu II D Gross Born.