Badania Turina i hipoteza "biologicznego spektroskopu STS" thumb|120px|Siarkowodór, H2S thumb|120px|Dekaboran, B10H14 thumb|120px|Struktura izomerów karwonu thumb|120px|Pentanon-2 thumb|120px|Efekt tunelowy Turin rozpoczął badania naukowe od prób rozwiązania problemu intensywnego zapachu związków o bardzo małych cząsteczkach w stosunku do cząsteczek białek receptorowych. Zachowania takich układów receptor–odorant nie objaśnia stereochemiczna teoria "zamka i klucza". Turin założył, że intensywny i bardzo charakterystyczny zapach siarkowodoru jest związany z obecnością w cząsteczce rzadko spotykanych drgań o liczbie falowej 2500 cm−1. Odszukał informację, że taka sama liczba falowa występuje w widmie borowodorów, związków stosowanych jako paliwo rakietowe. Z pomocą specjalistów – francuskich perfumiarzy – potwierdził, że zapach dekaboranu B10H14 przypomina zapach zepsutych jaj, mimo że kształt jego cząsteczki nie jest podobny do kształtu cząsteczki siarkowodoru.