Start do rekordowego przelotu planowany był na 1 września 1939, ale wybuch II wojny światowej pokrzyżował plany Hughesa.
Hughes przebudował planowanego rekordzistę na najbardziej luksusową latającą salonkę zbudowaną w ówczesnym czasie. Kosztem 250 000 dolarów amerykańskichOkoło 3,8 miliona według współczesnych cen(2010) samolot został wyposażony między innymi w bar, kuchnię, specjalnie zaprojektowaną klimatyzację, dwie ubikacje, toaletę damską i sześć łóżek. Z powodu niektórych zmian konstrukcyjnych samolot nie otrzymał certyfikacji cywilnej i Hughes nie używał go aż do 1947 roku, kiedy samolot ponownie zmodyfikowano tak, aby spełniał wymagane standardy. W czasie wojny dowództwo Army Air Transport Command usiłowało wypożyczyć samolot od Hughesa, który jednak odmówił. Po wojnie w 1947 roku sprzedał go teksańskiego milionerowi Glenowi McCarthy’emu, który go prawie w ogóle nie używał. Kiedy samolot ponownie trafił na rynek w 1963 roku, miał wylatane tylko 500 godzin. Uszkodzony przez huragan kadłub samolotu został w późniejszym czasie przebudowany na luksusową łódź mieszkalną.