Udał się, wraz z bratem Hildegrimem, z pielgrzymką do Rzymu, a stamtąd na Monte Cassino do opactwa, założonego w 529 roku przez Benedykta z Nursji. Tu spotkał się z Karolem Wielkim. Ludger przebywał w opactwie do 787 roku, kiedy to cesarz wezwał go do powrotu na dawny teren misyjny. Kontynuując swoją pracę święty dotarł aż po Helgoland i Danię. W tym okresie założył wiele kościołów i ośrodków wiary chrześcijańskiej. Założył m.in. klasztor benedyktyński w Helmstedt (Kloster St. Ludgeri) w Dolnej Saksonii oraz klasztory m.in. w 793 roku w Minigardeford (zw. Monasterem, obecnie Münster) oraz w 799 w Werden (obecnie część miasta Essen w Zagłębiu Ruhry), które stały się początkiem powstania miast, a klasztor w Monasterze, z regułą zakonną Chrodeganga z Metzu, ewoluował do miana katedry św. Pawła.
Z uwagi na swoją działalność Ludger w 791 (?) odmówił przyjęcia biskupstwa w Trewirze, za to w 804 roku, po namowie cesarza, objął biskupi urząd w Monasterze, który sprawował do śmierci. Zmarł w swoim kościele św. Jana Chrzciciela (niem. Katholische Pfarrkirche St. Johannes der Täufer) założonym w 800 roku w Billerbecku, po wizytacji swoich dzielnic, w ostatnią niedzielę przed Wielkanocą 809 roku.