dało asumpt do zidentyfikowania autorów poliptyku wrocławskiego i utożsamienia ich z malarzami, którzy w 1451 roku podpisali kontrakt na wykonanie retabulum ołtarza głównego dla kościoła św. Jakuba w Nysie z Mistrzem Wilhelmem Kalteysenem z Akwizgranu i Mistrzem Marcinem. Atrybucja ta została przyjęta przez historyków sztuki.

300px|thumb|center|Gniew Dioskuresa na widok zniszczonych przez córkę posążków bóstw pogańskich300px|thumb|center|Cud ucieczki Barbary przez ścianę wieży przed gniewem ojca300px|thumb|center|Obcięcie piersi świętej Barbary300px|thumb|center|Wleczenie na śmierć

Znaczenie dzieła Retabulum ołtarza św. Barbary jest jednym z pierwszych przykładów gotyckiego realizmu w malarstwie w Europie Środkowej. Kierunek ten zastąpił idealizującą percepcję człowieka i otaczającej go rzeczywistości, typową dla stylu pięknego. Taki sposób malowania zastosowano konsekwentnie w obu cyklach: pasyjno-triumfalnym i hagiograficznym, oraz w reprezentacyjnym przedstawieniu patronki ołtarza w asyście dwóch rzymskich męczenników. Realizm ten objawia się nie tylko w porzuceniu idealizmów, wprowadzeniu brutalizmu i dramatyzmu w scenach męczeńskich, lecz także w realnym sposobie ukształtowania przestrzeni dzięki odważnemu zastosowaniu skrótów perspektywicznych.