thumb|250px|Nagrobek Władysława Popielarczyka na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Władysław Popielarczyk (ur. 22 listopada 1925 w Szteklinie na Kociewiu, zm. 17 września 1987 w WarszawieB. Damaszek, Wielki artysta z małego Kociewia, Zblewo 2016, s. 36, 56.) – polski malarz artysta i poeta.
Życie Ojciec artysty Aleksander, który był rolnikiem, został rozstrzelany przez Niemców w 1939 roku w Zajączku, matka Waleria z domu Belicka pracowała jako położna. Dzieciństwo i młodość (do 15 roku życia) spędził w Wielkim Bukowcu. W okresie wojny pracował w gospodarstwie na Żuławach oraz w Gdyni na kolei. W latach 1943–44 przebywał we Francji i Włoszech. W 1951 r. żeni się z Wandą Żukow, nauczycielką języka rosyjskiego i historii. W 1953 r. przenosi się do Warszawy. Uczył się najpierw w Liceum Plastycznym w Orłowie. Studia malarskie rozpoczął w Państwowym Instytucie Sztuk Plastycznych w Sopocie, kontynuował je w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, gdzie w 1955 uzyskał dyplom u prof. Edwarda Kokoszko. Ukończył także studium pedagogiczne.
Pochowany został na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach. Pośmiertnie odznaczony został Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.