Lata 1865–1939 W 1865 roku odszedł z parafii ksiądz Walenty Karkowski. Jego miejsce zajął ksiądz Mikołaj Rozpędowski, który pełnił obowiązki proboszcza w latach 1865–1878. Ksiądz Rozpędowski i jego następcy troszczyli się, by kościół utrzymać w dobrym stanie, dokonując potrzebnych remontów i upiększeń. W 1878 roku kościół został wewnątrz odnowiony.
W latach 1878–1903 obowiązki proboszcza w parafii Sadlno pełnił ksiądz Jakób Głowacki. Spis własności kościoła parafialnego w Sadlnie sporządzony w roku 1879 przez ks. Głowackiego i dozór kościelny w osobach E. Sokołowskiego, A. Chrząszczewskiej i Sz. Fryczkowskiego wykazuje dość dobre zaopatrzenie kościoła w meble, dywany, chorągwie i obrazy procesyjne, szaty, księgi i sprzęt liturgiczny. W dzwonnicy znajdowały się trzy dzwony.
W 1879 roku zostały wyzłocone trzy ołtarze, a zakrystię pokryto blachą. Eustachy Sokołowski zakupił przed wielki ołtarz złocone antepedium przedstawiające wieczerzę Pańską. W roku 1883 sprowadzono sygnaturkę, a w roku 1885 dzwon z fabryki A. Zwolińskiego w Warszawie. W tym samym roku naprawiono więźbę i przełożono dachówkę na kościele, naprawiono wieże i wybudowano dzwonnicę z cegły. W 1892 roku obito blachą żelazną wieżę i dachy na kaplicach oraz pokryto je pokostem.