Julia, Iulia (ur. 104 p.n.e., zm. po 39 p.n.e.) – przedstawicielka rzymskiego rodu Juliuszów, daleka krewna dyktatora Cezara. Córka Lucjusza Juliusz Cezara konsula w 90 p.n.e. i FulwiiM. TVLLI CICERONIS ORATIO IN L. CATILINAM QUARTA,13; , córki Marka Fulwiusza Flakkusa, konsula w 125 p.n.e.
Źródła przedstawiają ją jako dostojną niewiastę mogącą równać się z najszlachetniejszymi i najcnotliwszymi kobietami swoich czasów. Brat Julii, LucjuszM. TVLLI CICERONIS EPISTVLARVM AD FAMILIARES LIBER NONVS, XIV; M. TVLLI CICERONIS EPISTVLARVM AD FAMILIARES LIBER DECIMVS, XXVII; M. TVLLI CICERONIS IN M. ANTONIVM ORATIO PHILIPPICA SECVNDA, XIV; został konsulem w 64 p.n.e. Wyszła za mąż za Marka Antoniusz Kretyka, z którym miała trzech synów: Marka Antoniusza, późniejszego triumwira, Gajusza, Lucjusza oraz córkę Antonię (była żoną Publiusza WatyniuszaM. TVLLI CICERONIS IN VATINIUM ORATIO 27; , konsula w 47 p.n.e.). Po śmierci męża Julia w 72 p.n.e. poślubiła Publiusza Lentulusa Korneliusza Surę, konsula w 71 p.n.e., straconego później (63 p.n.e.) przez konsula Cycerona za udział w spisku Katyliny.