Latacz () – wieś na Ukrainie, w obwodzie tarnopolskim, w rejonie czortkowskim, nad Dniestrem.

Do 2020 w rejonie zaleszczyckim.

Historia left|thumb|200px|Letescze na mapie z 1650 W 1424 wielki książę litewski Witold Kiejstutowicz nadał Latacz szlachcicowi Teodorykowi z Buczacza i Jazłowca.Kazimierz hr. Stadnicki. Wspomnienie o Abdankach-Konopkach, Buczackich i Jazłowieckich. „Przewodnik naukowy i literacki”, s. 147—148. [dostęp 2017-09-13].

W połowie XVIII w. właścicielem wsi był Rudolf Oettykier. W 1750 roku w pobliskich Zaleszczykach wybudował on fabrykę sukna a jako robotników sprowadził z Saksonii i Prus Niemców wyznania luterańskiego, tymczasowo osadzając ich również w Lataczu.

W 1764 w Lataczu urodził się gen. Józef Toliński.

Do wybuchu II wojny światowej dziedzicem wsi był urodzony w 1889 hr. Michał Krasnopolski herbu Topór.

Podczas pierwszej okupacji sowieckiej władze zesłały do łagrów 8 Polaków i 5 Ukraińców z Latacza.

14 grudnia 1943 roku, podczas okupacji niemieckiej, ukraińscy nacjonaliści zabili 9 Polaków, w tym 6-osobową rodzinę KarpiakówGrzegorz Motyka, Od rzezi wołyńskiej do akcji „Wisła”, Kraków 2011, , s. 232.