Historia Wieś odnotowano po raz pierwszy w XVI wieku na obszarze majętności łabiszyńskiej. W 1539 roku Janusz Latalski zakupił bór nazywany Wołownica od Jakuba Rynarzewskiegohttp://teki.bkpan.poznan.pl/search.php?section=3&single=1&fileno=9&page=5. Miejscowość wielokrotnie zmieniała właścicieli. Ostatnim z nich był ród Skórzewskich - Wałownica należała wówczas do klucza łabiszyńskiegoReformaci w Łabiszynie. Z uwagi na położenie po zachodniej stronie Noteci, Wałownica w okresie staropolskim nie należała do powiatu bydgoskiego, lecz do jednostek administracyjnych i kościelnych związanych z Łabiszynem i Szubinem.
W okresie zaborów zmieniała się nazwa wsi: Wallownitz - w Królestwie Prus, Wallownice - w Wielkim Księstwie Poznańskim oraz Netzheim - gdy należała do Prowincji Poznańskiej, by ostatecznie w XX-leciu międzywojennym powrócić do nazwy Wałownica. W miejscowości znajdował się pruski Królewski Główny Urząd Celny.