Zadaniem, jakie stawiała sobie Grupa, było także przedstawienie rządom państw sygnatariuszy „Aktu końcowego” faktów naruszania na Ukrainie praw zawartych w tym akcie oraz w Deklaracji ONZ. Członkowie UGH jednoznacznie podkreślali, że motywem ich działalności jest aspekt humanitarno-prawny, nie zaś polityczny.

Od końca 1976 do momentu aresztowania 6 marca 1979 Berdnyk podpisał dziesiątki listów i memorandów w obronie aresztowanych i uwięzionych bojowników o prawa człowieka. Wielokrotnie dokonywano u niego rewizji i konfiskat książek, wierszy, rękopisów, maszyn drukarskich.

9 maja 1978 Berdnyk napisał list otwarty do Komitetu ONZ w sprawie obrony praw i wolności człowieka. Ogłosił również strajk głodowy, żądając uwolnienia inwalidy wojennego – Mykoły Rudenki. Aresztowany za prowadzenie „antyrosyjskiej agitacji i propagandy”, po raz kolejny rozpoczął strajk głodowy. Wśród postawionych Berdnykowi zarzutów było: napisanie i rozpowszechnienie artykułów Święta Ukraina, Alternatywna ewolucja, Święto Matki i Dziecka, poematu Zaklęcie, a także udział w „antyradzieckiej organizacji” (UGH). Podczas śledztwa pisarz przyznał się do „pomyłki”.