Bitwa koło wyspy May (ang. Battle of May Island) – ironiczna nazwa nadana serii tragicznych wypadków z udziałem okrętów brytyjskiej Royal Navy, do których doszło w czasie operacji szkoleniowej EC1 w pobliżu Isle of May, w zatoce Firth of Forth w nocy z 31 stycznia na 1 lutego 1918 roku.
Opis wydarzeń thumb|HMS „K12”. thumb|HMS „Fearless”. 31 stycznia w ramach operacji EC1 z bazy w Rosyth wypłynęła w morze eskadra, w skład której wchodziła 5 Eskadra Pancerników (5th Battle Squadron – trzy pancerniki wraz z eskortującymi je niszczycielami), 2 Eskadra Krążowników Liniowych (2nd Battlecruiser Squadron – cztery krążowniki liniowe: HMAS „Australia”, HMS „New Zealand”, HMS „Indomitable” i HMS „Inflexible” wraz z niszczycielami), dwie flotylle okrętów podwodnych typu K (12 Flotylla – HMS „K3”, HMS „K4”, HMS „K6” i HMS „K7”, 13 Flotylla – HMS „K11”, HMS „K12”, HMS „K14”, HMS „K17” i HMS „K22”) prowadzonych przez lekkie krążowniki oraz inne, mniejsze jednostki, razem około 40 okrętów.