Sippenhaft lub Sippenhaftung (pol. Odpowiedzialność rodzinna) to forma odpowiedzialności zbiorowej stosowanej m.in. w III Rzeszy.
Reżimy totalitarne W nazistowskich Niemczech była to zalegalizowana prawem, a mająca swoje źródła w średniowiecznym prawie niemieckim praktyka, w myśl której krewni osób oskarżonych o popełnienie przestępstw przeciw państwu mogli być uznani za współwinnych i więzieni, a nawet pozbawieni życia. Wiele osób, które nie popełniły żadnego przestępstwa, zostało w III Rzeszy aresztowanych zgodnie z prawem o „Sippenhaft”, wprowadzonym po nieudanym zamachu na Hitlera w lipcu 1944. W lutym 1945 zagrożono również śmiercią krewnym tych dowódców, którzy – zdaniem Hitlera – okazali się „zdrajcami” lub „defetystami” w obliczu nieprzyjaciela. W krajach okupowanych stosowano to „prawo” w pełnej rozciągłości, szczególnie w Polsce, na Bałkanach i Związku Radzieckim.
Po zakończonym fiaskiem zamachu 20 lipca dowódca SS, Heinrich Himmler powiedział na konferencji gauleiterów w Poznaniu, że chciałby: Według Himmlera było to praktykowane w czasach starożytnych wśród Teutonów: