Stanowisko to zostało przedstawione publicznie w kozackiej gazecie "Казачья Земля" w formie listu otwartego do gen. A. A. Własowa. Odpowiedź na nie nadeszła 28 marca ze strony Zarządu Wojsk Kozackich. Wchodzący w jego skład kozaccy atamani powołali się na idee wyrażone w Manifeście praskim KONR, zapewnili o pełnym sojuszu z III Rzeszą i wspólnej walce z sowieckim bolszewizmem. Zauważyli jednak, że Kozacy już dawno nie są jednością, a carska Rosja całkowicie respektowała ich prawa i zwyczaje. Ataman gen. P. N. Krasnow w odpowiedzi wydał rozkaz unieważniający wybór gen. W. G. Naumienkę na atamana Kozaków kubańskich, dokonany jeszcze w 1920 r.
Tymczasem w chorwackim miasteczku Virovitica odbył się pod przewodnictwem gen. Nikołaja Ł. Kułakowa zjazd Kozaków XV Kozackiego Korpusu Kawalerii SS, na którym podjęto decyzję o podporządkowaniu się Zarządowi Wojsk Kozackich przy sztabie Sił Zbrojnych KONR. To samo wkrótce ogłosił – po przybyciu płk A. M. Boczarowa, wysłannika dowódcy Sił Zbrojnych KONR – dowódca Kozackiego Stanu ataman gen. T. I. Domanow i dowódca formowanego na obszarze południowej Austrii Samodzielnego Korpusu Kozackiego (faktycznie brygady) gen. Anton W. Turkul. W ten sposób gen. P. N. Krasnow ostatecznie stracił realne oparcie w kozackich masach wojskowych. 20 kwietnia gen. A. A.