Księżacy podkreślają swoją odrębność wyjątkowo barwnym i bogatym strojem ludowym. W okresie międzywojennym byli jedną z ostatnich grup etnograficznych w Polsce, które na co dzień nadal ubierały się w ubrania tradycyjne, robione w domu. Aniela Maria Chmielińska stwierdziła, że ubiór był dla osób starszych ważnym wyznacznikiem przynależności do grupy i regionu, powołując się na wypowiedzi starszych mieszkańców księstwa:
Współcześnie strój księżacki nadal jest określany jako jeden z ostatnich żywych strojów ludowych w Polsce, nadal wytwarzanych przez lokalne twórczynie ludowe oraz noszonych przez mieszkańców regionu w trakcie różnych uroczystości.
Język
Księżacy posługują się charakterystyczną gwarą wykazującą cechy trzech wielkich dialektów: mazowieckiego, małopolskiego oraz wielkopolskiego. Współcześnie gwara ulega silnym wpływom polszczyzny literackiej lub jest zupełnie wypierana przez język ogólny. Mimo to, w niektórych środowiskach księstwa łowickiego jest pielęgnowana jako ważna część kultury księżackiej. Sztuka ludowa mały|Budynek urzędu gminy w Głuchowie z motywem księżackiej wycinanki mały|Airbus A320 linii British Airways z motywem „Kogutki łowickie” (2000) Charakterystyczna dla księstwa łowickiego jest tradycyjna wycinanka, będąca na dawnej wsi księżackiej elementem wystroju chałup.