Antoni Dobrzeniewski (Dobrzeniecki) (ur. 23 października 1731 w Płocku, zm. 7 sierpnia 1784 we Włodawie) – paulin (imię zakonne Marceli), malarz, autor i konserwator dekoracji ściennych i obrazów w kościołach paulińskich, m.in. na Jasnej Górze i w kościele oo. Paulinów we Włodawie.
Syn Aleksandra i Marianny, brat Wojciecha Dobrzeniewskiego, również paulina i malarza. Malarstwa uczył się w pracowni Szymona Czechowicza w Warszawie do połowy września 1757 r. W połowie listopada 1757 wstąpił do klasztoru paulinów na Jasnej Górze w Częstochowie w charakterze brata konwersa. Profesję złożył 16 stycznia 1760 w konwencie Św. Barbary w Częstochowie.
Malował obrazy olejne do ołtarzy w kościołach paulińskich i do cel zakonnych, m.in. Ecce Homo (1766), Mater Dolorosa – w kościele podominikańskim w Sieradzu, Opat Michał Kosmowski oddający alumnów pod opiekę MB Częstochowskiej (ołtarz kaplicy alumnatu w Trzemesznie), Siedmiu archaniołów (kaplica Jabłonowskich na Jasnej Górze). Odnowił obraz Matki Boskiej w kościele oo. Paulinów Na Skałce w Krakowie.